introductie
Welkom op mijn site. Mijn naam is Dorian Cooke, ik ben sinds 2000 eerste fagottist van het Residentie Orkest en was van 1998 tot 2025 lid van het Nederlands Blazers Ensemble. Tijdens mijn muzikale carrière heb ik zelf veel Alexander Techniek lessen gevolgd omdat ik kampte met rug klachten. Mijn steeds dieper wordende interesse voor de Alexander Techniek bracht me ertoe de driejarige docenten opleiding te volgen bij ATCA (Alexander Techniek Centrum Amsterdam), deze heb ik in maart 2026 afgerond. Ik heb nu een eigen lespraktijk in Voorburg.
mijn verhaal
foto: Peter Lodder
Toen ik begin twintig was en aan mijn professionele muziekcarrière in een symfonie orkest begon, ervaarde ik naast mijn liefde voor de muziek ook veel druk. Ik was bevlogen en gemotiveerd om tot het uiterste te gaan om de muziek zo mooi mogelijk te vertolken. Het presteren op het podium ging ook gepaard met prestatie druk en spanningen. Alles was nieuw voor me en ik had weinig ervaring om op terug te vallen. De manier waarop ik omging met deze druk, leidde tot veel onnodige spierspanning en uiteindelijk tot ernstige rugklachten. Deze dwongen me om even stil te staan en na te denken over hoe nu verder. Door de pijn heen blijven gaan bracht me niet veel goeds. Een operatie aan mijn hernia wilde ik absoluut niet, en daarom ging ik verder op zoek naar verlichting en probeerde ik verschillende therapieën. Helaas zonder blijvend succes, want wat ik ook probeerde, het leek niet tot de kern van het probleem te komen. De echte oorzaak (en de oplossing) van mijn klachten lag dieper, namelijk in de fundamentele manier waarop ik mijn lichaam gebruikte in al mijn dagelijkse activiteiten. Precies dit werd wel aangepakt in de Alexander techniek lessen die ik besloot te volgen. Ik leerde hoe ik kon voorkomen om mentale stress en angst vast te zetten in mijn lichaam, hoe ik op een veel meer natuurlijke manier kon bewegen en hoe ik zelf weer meer controle kon krijgen over mijn eigen functioneren. Na de lessen ervaarde ik vaak een lichtheid die me aan mijn kindertijd deed terugdenken toen alles nog van zelf leek te gaan. Door het terugvinden van een meer natuurlijke coördinatie verdwenen met de tijd niet alleen mijn rugklachten, ook mijn ademhaling kwam meer vrij. Ik voelde me zoveel beter en gelukkiger, zowel op het podium als in het dagelijks leven.